آهنگ به فدای مگه این دل دیوانه نبود هایده

هایده آهنگ به فدای تو مگه این دل دیوانه نبود

عشق اگر روز ازل در دل دیوانه نبود

تا ابد زیر فلک ناله ی مستانه نبود

نرگس ساقی اگه مستی صد جام نداشت

سر هر کوی و گذر این همه میخانه نبود

من و جام و می دل نقش تو در باده ناب

کاش آن شمع تن مرا سوخته بود

به فدای مگه این دل دیوانه نبود

خلوتی بود که در آن خلوت بیگانه نبود

تو چرا شمع شدی سوختی ای هستی من

آن زمانی که تو را سایه ی پروانه نبود

قبله گاه دل من جز تو در این خانه نبود

کاش آن شمع تن مرا سوخته بود

به فدای تو مگه این دل دیوانه نبود

شبا همش به میخونه میرم من هایده

شبا همش به میخونه میرم من

سراغ می پیمونه میرم من

توی این میخونه ها خسته ی دردم

به دنبال دل خودم میگردم

دلم گم شده دنبالش میگرم

وای به حالش رسواش میکنم من

یه روز خیمه زدی تو سرنوشتم

منم از عاشقی واست نوشتم

گمون کردی هنوز پر سر و شورم من

آهنگ تو که نیستی از خودم بی خبرم هایده

هایده تو که نیستی

فیلم هایده از کنار مهستی سال ۱۳۶۲

آهنگهای برتر هایده

هایده متن آهنگ تو که نیستی

این  آهنگ به صورت زنده در سال ۱۳۶۲ به همراه خواهر هایده یعنی مهستی اجرا شد

تو که نیستی از خودم بی خبرم

کی بیاد و کی بشه هم سفرم

دل من از تو جدا نیست

این هوا بی تو هوا نیست

چی بگم از کی بگم باز

دیگه غم یکی دو تا نیست

تو که نیستی از خودم بی خبرم

کی بیاد و کی بشه هم سفرم

دستم از دست تو دور

این شروع ماجراست

روز و شب هفته و ماه

قصه های غصه هاست

رو زمین جا که منم

مرگ بی چون و چرا

همه چی از بد و خوب

قصه ی رنج و گداست

تو که نیستی از خودم بی خبرم

کی بیاد و کی بشه هم سفرم

عشق و مستی پیش تو

پشت دیوار سیاست

غم غربت نداره اونجا که خونه ی ماست

میام اونجا که برات که برات خونه ی خاطره هاست

تو فقط به من بگو

تو که نیستی از خودم بی خبرم

کی بیاد و کی بشه هم سفرم

دل من از تو جدا نیست

این هوا بی تو هوا نیست

چی بگم از کی بگم باز

دیگه غم یکی دو تا نیست

تو که نیستی از خودم بی خبرم

کی بیاد و کی بشه هم سفرم

تو که نیستی از خودم بی خبرم

کی بیاد و کی بشه هم سفرم

آهنگ هر کوچه به کوچه هر خونه به خونه هایده

هر کوچه به کوچه هر خونه به خونه

هر کوچه به کوچه هر خونه به خونه

دنبالت میگردم تا برگردی

تا برگردی خونه

وقتی توی کوچه عطر میپیچه

دل میگیره بهونه تا برگردی خونه

تا برگردی به خونه

اونی که به راه توست چشمای منه

قصه گوی تنهایی شب های منه

اونی سیاه توست دنیای منه

غرق به گناه توست لب های منه

به کتاب عشق من تو کلام آخری

روی بال خاطره تو با من هم سفری

به هوای پر زدن اگه آوازی باشی

دوست دارم که بعد از این با پروازی باشیم